Η Ορθόδοξη παράδοσή μας διδάσκει και με τον θάνατο και κατά τον θάνατο

Η Ορθόδοξη  παράδοσή  μας  διδάσκει  και  με  τον  θάνατο  και  κατά  τον  θάνατο.Στην  νεκρώσιμη  Ακολουθία  τραγουδάμε  επινίκειο  ύμνο  σ΄όλους  τους  ήχους. Χαιρόμαστε  για  τη  νίκη  του  Χριστού  κατά  του  Αδη. Λυπούμαστε  για  την  άστοχη  εκλογή  των  προπατόρων  μας και  για  τις  δικές  μας  αμαρτωλές  επιλογές.

Στην  ουσία  ψέλνουμε  με  την  ελπίδα  οτι  ο  μεταστάς  αδελφός  αρχίζει  την νέα   αιώνια  και  αδιάπτωτη  εν  Χριστώ  ζωή του.

Όλη  αυτή  η  παράδοση, που  ξεκίνησε  από  τους  πρωτοπλάστους, συνεχίστηκε  μετέπειτα  στους  αρχαίους  Έλληνες  προγόνους  μας  και  από  εκει  μέχρι  την  Τουρκοκρατία,  ήταν  ενιαία. Με  την  Βαβαροκρατία  και  τις  ποικίλες  διαφωτιστικές  και  ουμανιστικές  εκτοτε  τάσεις  καταβάλλεται  προσπάθεια  από  κάποιες  φωταδιστικές  δυνάμεις  ή  διαφωτιστικές  να  παμε  πίσω  στο  μηδέν. Κάποιοι  ζηλεύουν  τα  αθεϊστικά  πρότυπα  της  Δύσεως.

Δεν  έχουν  υπ'όψη  τους  για  παράδειγμα    το  φιλόσοφο    Σάρτρ, ο οποίος  στο  βιβλίο  του  <Ναυτία > εκφράζει  την  αηδία  του  για  τη  ζωή  και  τις  αξίες  της.

Πως  έχουν  το  το  κουράγιο  να  λανσάρουν  το  νέο  τύπο  ανθρώπου,  που  αυτοοριζόμενος  και  αυτοπεριοριζόμενος, ασφυκτιά  στα  απροσπέλαστα, στα  απύθμενα  χάη  του  είναι  του;
Η σημερινή  τηλεόραση  μας  βομβαρδίζει  με  τα  μοντέλα  αυτού  του  είδους  ανθρώπων, που  δεν  έχουν  τη  δυνατότητα  καμιάς  εξόδου  από  τον  αυτονομούμενο  και  αυτονομημένο  εγωκεντρισμό  τους  και  οι  μόνες  ικανότητες  που  έχουν  είναι  η  αυτοκαταστροφή  μέ  ή  χωρίς  τα  ναρκωτικά  που  είναι  φυσικό  αποτέλεσμα   των  ατελείωτων  ψυχοναρκωτικών  που  έχει  εφεύρει  ο  δαιμονιώδης  άνθρωπος, ο  πυρετώδης  και  μανιακός  αμοραλισμός  ή  στυγνή  κερδοσκοπία  και  το  έγκλημα. 

π. Σαράντης Σαράντος